عفونت رحم و دستگاه تناسلی زنان – بیماری التهابی لگن PID
بیماری التهابی لگن ( PID ) عفونت رحم و لوله های رحمی در زنان است گرچه گاهی اوقات این بیماری تخمدانها را هم درگیر می سازد .علت شایع این بیماری اغلب عفونت های منتقله از راه رابطه جنسی نظیر کلامیدیا و گنوره ( سوزاک ) می باشند . برای مطالعه بیشتر می توانید به بخش بیماری های عفونی جنسی این وبلاگ مراجعه نمائید . گاهی اوقات باکتریهای مسبب بیماری به مدت های طولانی در دهانه رحم به حالت خاموش باقی مانده و سپس به سمت قسمت های فوقانی دستگاه تناسلی ( رحم و لوله های رحم ) صعود کرده و علائم بیماری ظاهر می شوند . به این دلیل است که خانم هایی که رابطه جنسی با افراد آلوده به میکروب این بیماری داشته اند ممکن است که هفته ها و یا ماه ها پس از تماس جنسی دچار علائم بیماری شوند در حالیکه این میکروب ها در این مدت سبب عوارض در بدنشان شده است لذا مرکز کنترل بیماری های واگیردار در آمریکا ( CDC ) توصیه به انجام تست های غربالگری این بیماریها بطور سالانه در افراد جوانتر از 25 سال فعال از لحاظ جنسی میکند حتی اگر این افراد بظاهر سالم بوده و دارای هیچ علامتی نباشند .
علائم و نشانه های بیماری
درد – درد قسمت تحتانی شکم ( ناحیه لگن ) شایع ترین نشانه بیماری است و طیف آن از درد خفیف تا درد شدید متفاوت است .
خونریزی غیر طبیعی رحم – در یک چهارم از موارد بیماری رخ می دهد و ممکن است به صورت پریود های سنگین تر از عادی و یا خونریزی و لکه بینی بین پریود ها و یا خونریزی پس از مقاربت جنسی باشند .
ترشح غیر طبیعی واژینال ( به مبحث ترشح رحم این وبلاگ مراجعه کنید ) تب
درد قسمت تحتانی پشت
چه کسی دچارPID می شود ؟
بر طبق آمار انیستیتو طب آمریکا حدود یک نفر از هر 50 زن فعال از لحاظ رابطه جنسی سالانه دچار این بیماری می شود . این بیماری بطور شایعی در افراد بین سنین 15 تا 25 سال دیده می شود . ریسک ابتلا به این بیماری در این موارد بیشتر است :
داشتن شریک جنسی جدید
داشتن سابقه PID و یا بیماری های عفونی جنسی
رخداد اخیر سقط
عمل جراحی و یا دستکاری اخیر رحم
گذاشتن IUD در عرض 10 روز اخیر
تست ها و روش های تشخیصی
اگر پزشک به PID مشکوک شود یک سوآپ ( نمونه کوچکی از ترشحات ) از دهانه رحم گرفته می شود و به آزمایشگاه فرستاده می شود . گاهی اوقات سواپ از مجرای ادراری نیز گرفته می شود و یا آزمایش خون درخواست می شود .
گاهی اوقات سواپ و این تست ها ممکن است که باکتری را نشان ندهند لذا سایر آزمایشات نظیر سونوگرافی ( برای مشاهده لوله های رحمی دچار التهاب ) و یا لاپاراسکوپی برای تشخیص قطعی ممکن است لازم باشند . علاوه بر آن گاهی تست خونی بارداری برای تشخیص افتراقی PID از حاملگی خارج رحم که علائم مشابهی دارند ، درخواست می شود .
عوارض احتمالی بیماری
در بیشتر موارد اگر PID در مراحل اولیه تشخیص داده شده و درمان صحیح و کافی شده باشد ، رخ نمی دهند . عوارض احتمالی شامل :
نازائی – بدلیل آسیب لوله های رحمی در جریان بیماری
افزایش ریسک حاملگی خارج رحمی
درد مزمن لگن – در یک پنجم موارد بیماری رخ می دهد و اغلب شامل درد حین رابطه جنسی است
ریسک ابتلا به عوارض بارداری نظیر سقط ، زایمان زودرس و مرگ داخل رحمی جنین در افراد حامله مبتلا به بیماری بالا می رود
سندرم رایتر – بیماری ناشایع با درگیری چشم و التهاب مفاصل بدلیل واکنش ایمنی بدن به میکروب بیماری
آبسه های لگنی – در موارد شدید بیماری ممکن است رخ دهند
نکته : درمان زودرس ( حین 2 تا 3 روز اول ابتلا به بیماری ) ریسک بروز این عوارض را به میزان چشمگیری کاهش می دهد .
دارو و روش های درمانی
درمان معمول بیماری استفاده از آنتی بیوتیک های خوراکی نظیر داکسی سیکلین حداقل به مدت 2 هفته متوالی است . در پاره ای از موارد که شما دارای تب بالاتر از 38 درجه سانتی گراد بوده و یا باردار باشید و نیز علائم شما پس از 3 روز درمان کاهش نیافته اند ، پزشک ممکن است شما را جهت گرفتن آنتی بیوتیک تزریقی در بیمارستان بستری نماید . ندرتا ممکن است جهت درمان آبسه های لگنی جراحی مورد نیاز باشد .
پرهیز از رابطه جنسی در طول درمان ضروری است .
درمان شریک جنسی فرد مبتلا به بیماری حتی اگر ظاهرا سالم و بدون علائم باشد به منظور پیشگیری از عود بیماری در آینده توصیه می شود .
فریز یا کرایوتراپی زخم دهانه رحم
کرایوتراپی یا انجماد برای درمان زخم دهانه رحم و نیز زخم های ناشی از دیسپلازی سرویکس وکانسر اینسایتوسرویکس یا CIN گرید 1 و 2 بکار می رود . درطی فریز، گاز کربنیک ازطریق یک وسیله به قسمت بیرونی دهانه رحم وارد شده و انجماد ناشی از گاز باعث انهدام بافت غیر طبیعی می شود . فریز به صورت سرپائی در مطب متخصص زنان انجام می شود و نسبتا" بدون درد است . عوارض فریز شامل ترشح واژینال و یا لکه بینی بمدت 2 تا 3 هفته می باشد . پس از فریز اجتناب از نزدیکی بمدت 3 هفته و نیز مصرف پماد واژینال تریپل سولفا و یا ژل واژینال بتادین توصیه می شود . کرایوتراپی در زمان بارداری مجاز نمی باشد . لازم به ذکر این نکته است که انجام فریز در موارد بسیار نادری بخصوص اگر عمل با استفاده از پروب های تیز انجام شود ، ممکن است منجر به استنوز سرویکس ( تنگی سرویکس ) شود لذا مراجعه به پزشک متخصص زنان حاذق جهت انجام آن و اجتناب از عارضه نازائی توصیه می شود .
نکته : استفاده از کاندوم در حین رابطه جنسی ، کمک شایانی به پیشگیری از ابتلا به بیماری می کند .
برچسبها:
عفونت رحم,
بیماری التهابی لگن PID,
بیماری های زنان,
فریز زخم دهانه رحم,
کرایو تراپی رحم
سلام 
